Mankement
Ik heb een mankement. Ik kan niet tegen tikkende horloges.
Als ik eens rustig op de bank zit, echt niets aan het doen ben, alleen een beetje nadenken (hersens moeten tenslotte iéts te doen hebben), dan wil ik geen horloge horen tikken. Als ik niets hoor, als het stil is, als het rustig is, wil ik niet de tijd voorbij horen tikken.
Niets is tijdloos. En met een horloge om niets doen, is als een tijdbom. Je weet het zeker: op een gegeven moment, als je van de ene niets-gedachte naar een andere niets-gedachte hopt, besef je je even dat de tijd tikt. Niets tijdloos - je hoort gewoon de tijd wegtikken.
Af dat ding.
